Yeah!! the finally I reallize.

That I`m nothing without you.

I was so long... forgive me.

ใจที่แตกสลายของผมราวกลับฟองคลื่น

ใจของผมสั่นราวกับสายลม

ความรักของผมค่อยๆจางหายไปเหมือนควัน

มันไม่สามารถลบออกได้เหมือนรอยสัก

ผมแค่ถอนหายใจพื้นดินก้อสั่นไหว

มีแค่ฝุ่นรวมตัวกันภายในใจของผม

ผมคิดว่าผมคงอยู่ไม่ได้ แม้แต่วันเดียวถ้าไม่มีคุณ

แต่มันไม่เหมือนกับที่ผมคิด ผมก้อสามารถอยู่ได้

ผมคิดถึงคุณในตอนที่ผมร้องไห้ แต่คุณก้อไม่เคยตอบผมเลย

มีแค่เรื่องไร้สาระ ที่จะคาดหวังในสิ่งที่ไร้ประโยชน์

คนข้างๆคุณนั่นใครหรอ? เค้ามักจะทำให้คุณร้องไห้ไหม?

คุณเห็นผมบ้างไหม หรือว่าคุณลืมทุกอย่างไปหมดแล้ว

ผมกลุ้มใจ...กังวลใจ

เพราะว่าผมไม่สามารถเข้าใกล้คุณ หรือสามารถคุยกับคุณได้

ผมใช้ชีวิตในคืนที่ยาวนานตามลำพัง

ผมพยายามจะลบมันเป็นร้อยๆครั้ง

แม้ว่าเราจะเดินมาเจอกัน

คุณก้อแค่เดินต่อไป ทำเหมือนกับว่าคุณมองไม่เห็นผม

ถ้าความทรงจำเก่าๆของเราปรากฎขึ้น

ผมอาจจะไปหาคุณ โดยที่ไม่ได้บอกล่วงหน้า

ขอให้คุณมีความสุขกับเขาตลอดไป

แต่ความรู้สึกของผมจะไม่มีวันเปลี่ยน

อยู่ต่อไปด้วยดีนะเหมือนกับว่า

ทำเพื่อผมที่มองคุณอยู่ ผมจะได้ไม่เสียใจ

ขอให้คุณขาวใสเหมือนท้องฟ้า

เสมอฟ้าครามกับก้อนเมฆที่ลอยอยู่

ยิ้มอย่างที่คุณทำแบบนี้ตลอดไป แม้ว่าจะไม่มีอะไรเกิดขึ้น

อย่ามองกลับมาแค่จากผมไปเท่านั้น

อย่ามองหาผม แค่ใช้ชีวิตของคุณต่อไป

ผมไม่เสียใจหรอกเพราะว่าผมรักคุณ

เก็บไว้แค่ความทรงจำของเราก้อพอ

ไม่ว่ายังไงผมก้อสามารถอยู่กับมันได้

ไม่ว่ายังไงผมก้อแบกรับมันไหว

ผมทำได้มากสุดแค่นี้แหล่ะ คุณต้องมีความสุข

แล้วมันจะค่อยๆจางหายไป...ในแต่ละวัน

ผมหวังว่าคุณจะสบายใจขึ้นหลังจากที่ผมจากไปแล้ว

แค่ลืมผมแล้วก้อมีชีวิตต่อไป

น้ำตาคุณจะค่อยๆแห้งเหือดไปเอง หลังจากผ่านไปในแต่ละวัน

มันจะไม่เจ็บแบบนี้ ถ้าเราไม่เคยพบกันมาก่อน

**เก็บคำสัญญาที่ว่าเราจะอยู่ด้วยกันตลอดไป ให้มันเป็นแค่ความทรงจำ**

ที่รัก, ผมอธิฐานเพื่อคุณ, ลาก่อน